Z zaułka wspomnień

Godzi się tu choć w skrócie przypomnieć, że np. mając za sobą studia wpierw na Wydziale Nawigacyjnym Oficerskiej Szkoły Marynarki Wojennej, służbę zawodową w tejże Marynarce m.in. jako pełniący funkcję Flagowego Nawigatora Floty, pierwszego dziekana Wydziału Nawigacji i Łączności Wyższej Szkoły Marynarki Wojennej, a także pracę dydaktyczną w cywilnym, ale średnim szkolnictwie morskim oraz na statkach armatorów rybackich i PMH. Aleksander H. Walczak brał aktywny udział (obok m.in. kpt. ż. w. Daniela Dudy, profesorów Jerzego W. Doerffera, Kazimierza Kopeckiego) w Komisji ds. Wyższych Szkół Morskich, powołanej 31 lipca 1967 r. Skutkiem działania tej Komisji doszło do utworzenia na początku 1969 roku dwóch Wyższych Szkół Morskich, jednej w Gdyni, drugiej w Szczecinie, w której pierwszym dziekanem Wydziału Nawigacyjnego został właśnie A. H. Walczak, dodajmy - od grudnia 1966 r. kapitan żeglugi wielkiej. Będzie potem pełnił jeszcze stanowisko prorektora i dwukrotnie rektora szczecińskiej WSM, zostanie też członkiem Rady Głównej Szkolnictwa Wyższego, stałym przedstawicielem Polski przy Międzynarodowej Organizacji Morskiej (IMO) w Londynie, wykładowcą w Światowym Uniwersytecie w Malmö. Swą społeczną aktywność zaznaczył również w takich organizacjach, jak: w Kolegium Rektorów Szkół Wyższych Szczecina (przewodniczył nim w latach 1991-1996), w Towarzystwie Wiedzy Powszechnej, w Szczecińskim Klubie Kapitanów Żeglugi Wielkiej. Na uwagę zasługuje dorobek naukowy autora wymienionej na wstępie książki, na który składa się ponad 250 publikacji (w tym monografii i skryptów, tematycznie związanych z głównym nurtem jego zainteresowań badawczych - bezpieczeństwem żeglugi...). Wypromował 7 doktorów oraz ponad 400 magistrów inżynierów...